مؤمن واقعی با یاد خدا، قرآن، نماز، توکل و انفاق شناخته می‌شود

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی، استاد حوزه علمیه، روز شنبه در جلسه درس اخلاق مسجد جامع ازگل، با تفسیر آیات سوم به بعد سوره مبارکه انفال، به بیان ویژگی‌های مؤمن حقیقی پرداخت و تأکید کرد: ایمان واقعی با تحول درونی، انس با قرآن، توکل بر خدا، اقامه نماز و انفاق شناخته می‌شود.

وی با اشاره به آیه «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ إِذَا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ» گفت: کلمه «إنما» دلالت بر حصر دارد؛ یعنی مؤمن واقعی کسی است که وقتی نام خدا برده می‌شود، دلش می‌لرزد و در درون او تحولی ایجاد می‌شود. اگر این حالت در ما نیست، باید با مراقبت، تضرع و پاک کردن دل از آلودگی‌ها، زمینه تحقق آن را فراهم کنیم؛ زیرا تا حجاب‌های درونی باقی باشد، یاد خدا دل را متحول نمی‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی دومین نشانه ایمان را تلاوت قرآن دانست و افزود: مؤمنان همواره خود را در معرض آیات الهی قرار می‌دهند و هر بار که آیات قرآن را می‌شنوند، بر ایمانشان افزوده می‌شود. افزایش ایمان یعنی افزایش نورانیت، بصیرت و قدرت تشخیص. انسان نورانی راه را درست می‌بیند و در چاه نمی‌افتد، اما کسی که از نور ایمان بی‌بهره است، مسیر را تشخیص نمی‌دهد.

وی کنترل نگاه را یکی از راه‌های افزایش ایمان برشمرد و اظهار داشت: نگاه حرام تیر شیطان است. هر کس خود را از این تیر حفظ کند، خداوند به او نعمت ایمان عطا می‌کند. بنابراین اگر موانع را کنار بزنیم، خداوند نور ایمان را در دل ما قرار می‌دهد.

استاد حوزه علمیه، سومین ویژگی مؤمن را توکل بر خدا دانست و گفت: مؤمن واقعی خود را کاره‌ای نمی‌بیند و خدا را وکیل همه امور خود قرار می‌دهد. او باور دارد که هر توفیقی از جانب خداست و همه کارهایش را به پروردگار می‌سپارد. توکل یعنی انسان در همه امور، خدا را وکیل خود بداند و به توانایی‌های خود تکیه نکند.

وی با اشاره به معنای ربوبیت الهی افزود: همان‌گونه که کودک در آغوش مادر رشد می‌کند، همه بندگان نیز در آغوش رحمت خدا قرار دارند و پروردگار آنان را پرورش می‌دهد. انسان باید خود را در دامان رحمت الهی ببیند و با ناله و تضرع از خدا بخواهد که وکیل و سرپرست او باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی با نقل خاطره‌ای از مرحوم آیت‌الله قاضی طباطبایی گفت: ایشان هنگامی که گریه کودک خردسال خود را می‌شنید، به یاد وابستگی انسان به خدا می‌افتاد و می‌گفت همان‌گونه که کودک بدون مادر جز گریه کاری از او ساخته نیست، انسان نیز در برابر خدا چنین حالتی دارد و باید همواره با تضرع به او پناه ببرد.

وی چهارمین نشانه ایمان را اقامه نماز عنوان کرد و گفت: خداوند نفرموده است «نماز می‌خوانند»، بلکه فرموده است «یقیمون الصلاه»؛ یعنی نماز را برپا می‌دارند. نماز پرچم زندگی مؤمن است و همان‌گونه که استقلال هر کشور به برافراشته بودن پرچمش شناخته می‌شود، استقلال معنوی انسان نیز به برپا داشتن پرچم نماز وابسته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی افزود: ورود به بهشت نماز با «بسم‌الله الرحمن الرحیم» آغاز می‌شود و «الحمدلله رب العالمین» انسان را وارد ضیافت الهی می‌کند. خداوند بندگان را در دامان ربوبیت خود پرورش می‌دهد و اگر انسان خود را به او بسپارد، خداوند امور او را بر عهده خواهد گرفت.

وی پنجمین ویژگی مؤمن را انفاق دانست و گفت: خداوند پس از بیان اقامه نماز، می‌فرماید «وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ»؛ یعنی مؤمنان از آنچه خدا به آنان روزی داده است، انفاق می‌کنند. ارتباط با خالق و خدمت به خلق، دو رکن اساسی ایمان است، زیرا همه بندگان، عیال خدا هستند.

استاد حوزه علمیه با تأکید بر ضرورت محاسبه نفس اظهار داشت: هر یک از این نشانه‌ها باید در وجود انسان بررسی شود. اگر هر کدام از این تابلوها در زندگی ما کمرنگ شده باشد، باید دوباره آن را در مسیر زندگی خود نصب کنیم تا از راه الهی خارج نشویم.

وی در ادامه با اشاره به آیه «أُولَٰئِکَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا» گفت: خداوند با این تعبیر، مؤمنان واقعی را مورد تأکید و تکریم قرار داده است. سپس می‌فرماید: «لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ کَرِیمٌ»؛ یعنی این افراد نزد پروردگار خود دارای درجات بلند، آمرزش الهی و روزی کریمانه هستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی در پایان تصریح کرد: خداوند به مؤمنان درجات، آبرومندی و رزق کریم عطا می‌کند و اگر انسان این ویژگی‌ها را در خود ایجاد کند، در مسیر قرب الهی قرار خواهد گرفت و به مقاماتی خواهد رسید که اولیای الهی و شهدا به آن نائل شده‌اند.

انتهای پیام/